Bienvenido

DIMENSIÓN NUBARIS: unha emocionante aventura.

viernes, 17 de octubre de 2014

É posible que ao longo destas semanas xa oirades falar de NUBARIS. Pois ben, esta semana mergullámonos na dimensión NUBARIS desenvolvendo as nosas primeiras actividades impresas nos libros de súper-maiores de NUBA.
Así pois, neste curso, ademais da axuda indispensable das nosas familias e do profe, contaremos coa colaboración de NUBA, unha pequena nubari inqueda e curiosa, sempre atenta para descubrir os segredos e misterios que se ocultan ao seu redor.
Da súa man, coñeceremos a vida en NUBARIS e comprobaremos que se parece moito ao noso mundo.
NUBARIS, atópase no final do arco da vella. Trátase dun universo misterioso que cheira a biscoito recentemente feito e a terra fresca. Un lugar no que se sentas nalgunha das súas prazas podes contemplar o seu ceo dourado e ver como as nubes cambian misteriosamente de forma, escoitar a música do vento movendo as follas das árbores ou o rumor das alegres augas do río que baixan en busca do mar.


Dentro deste contexto motivador, e servíndonos do coñecemento desta nova dimensión chea de vida, -NUBARIS-, recreamos un arco da vella empregando ceras plásticas de cores diversas e variadas ao que lle pegamos un adhesivo da pequena NUBA. Quedaron tan xeniais, que estas primeiras “obras de arte” serviron para ambientar e decorar o corcho frontal da aula que completamos cun fantástico sol de cor amarela...















Durante o curso, NUBA atoparase situada nun lugar privilexiado da aula e en cada unidade didáctica converterase nun excepcional eixo motivador que nos presentará, a través das súas fascinantes historias, cada centro de interese: a casa e a familia, a alimentación, a rúa e as tendas, os animais e plantas, os medios de transporte e profesións, as paisaxes e a auga...


Do mesmo xeito, a pequena NUBA, convertirase nun nexo de unión coas nosas familias no momento no que se planifique a visita desta nubari ás nosas casas e vivir con nós o noso día a día... que interesante!
Esta semana, NUBA tivo un papel si cabe máis protagonista que nunca, pois convertiuse na compañeira indispensable coa que compartimos diferentes momentos da xornada: o momento da asemblea matinal e da hora do conto, o momento do xogo libre e/ou dirixido nos rincóns, o momento do tempo de lecer... unha mágoa que o tempo non acompañase para levala ao patio!...


















Por outra banda, e como actividades previas e de motivación, coñecimos algunhas das normas de uso básicas dos libros que se atopan clasificados por equipos de traballo na zona de traballo obrigatorio en mesa.
Agora, sabemos que no tempo adicado ao traballo obrigatorio en mesa, deberemos estar atentos no momento da explicación de cada actividade para logo saber o que temos que facer. Para iso, cómpre poñer todo da nosa parte para facelo o mellor que sabemos, e así, cando levemos os materiais para as nosas casas, as nosas familias se poñan contentas, moooi contentas.
E é que non se trata duns libros calquera... nooon!!! Trátanse duns libros diferentes, especiais; son libros de maiores, cun montón de actividades que nos axudarán a comprender un pouquiño mellor o noso pequeno-gran mundo.
E para rematar, que mellor maneira que recreando a marioneta de pau da pequena NUBA?... Con témpera de cores e pincel, recreamos a unha NUBA cuns vestidos cheos de cor e purpurina, moooita purpurina...



Agora xa, a vindeira semana, descubriremos un dos espazos do cole que se convertirá en alicerce dunha das rutinas que moi pronto incorporaremos á nosa parrilla de clase: a biblioteca do cole na que desenvolveremos a actividade do préstamo semanal; unha rutina semanal na que as familias teredes un peso fundamental... contamos convosco!...
Un saúdo e non esquezades que... o noso blogue se alimentará dos vosos comentarios!

CACAREXANDO!

viernes, 10 de octubre de 2014

Esta semana, presentarémosvos a dous dos nosos compañeiros de viaxe durante estas primeiras semanas no cole dos maiores: PEPE e PACO. Como?... Que non sabedes quen son?...

PEPE e PACO, son dous pitiños -un de cor amarela e outro de cor branca- que puxeron o seu graniño de area para que o noso proceso de adaptación no cole dos maiores non supuxera demasiado estrés emocional.

En primeiro lugar, comezamos co conto de O polo Pepe (Edit. SM); unha historia repleta de valores tales como a necesidade de alimentarse de xeito equilibrado para medrar sans e fortes (Educación para a Saúde) ou o respecto á diversidade como elemento enriquecedor da aula (Educación para a Paz). 
Siii, este conto forma parte do rincón da biblioteca da aula que lemos e relemos unha e outra vez... é estupendo!


Asemade, de xeito máis improvisado, esta historia serviunos para iniciarnos na expresión rítmico-musical e corporal, dramatizando e mimando a historia musicada do polo PEPE, algo que se diversificaría coa canción titulada: Mi pollito amarillito que recreamos unha e outra vez diante do E.D.I. (Encerado Dixital Interactivo)... canto artista!


Xa que logo a historia do polo PEPE causou tal fascinación, aproveitamos para traballar, a partir dunha idea orixinal de Bea e dos seus pequerrechos do CPI Camiño de Santiago (O Pino) un poema de Azucena Arias Correa recollido en O proceso de adaptación. E ti... vas á escola? editado pola Xunta de Galicia.
As dúbidas do pitiño, mergúllanos nos sentimentos que de novo un pitiño, nesta ocasión de cor branca e que decidimos chamar PACO, atravesa os días previos ao inicio da escola.
De primeira man, todos e todas vivimos e revivimos ao tempo que PACO os nervios da noite anterior, a ledicia por todas as cousas novas que levaría na súa mochila, a incertidume ante o descoñecido: resto de nenos e nenas, profes, aula, patio..., nervios, inseguridades...
Todas estas situacións e sentimentos traballámolos a partir da creación dunha secuencia de aprendizaxe que titulamos: O PITIÑO BRANCO COMEZA A ESCOLA. Presentamos deseguido as portadas ás que ademais lles engadimos os nosos nomes en folios fluorescentes súper-rechiflantes.

- O PITIÑO BRANCO COMEZA A ESCOLA -
A realización desta secuencia de aprendizaxe, simultaneamente propiciou unha primeira toma de contacto con algúns dos materiais que empregaremos ao longo do curso tales como as ceras plásticas, os rotuladores, a témpera, os gomets... iniciándonos progresivamente no seu uso autónomo e axeitado.
O resultado?... unha secuencia de traballo desenvolta con moita ilusión e esforzo individualizado no tempo adicado ao traballo obrigatorio en mesa... canto traballamos!













Velaí vai o resultado do noso primeiro traballo no cole dos maiores... atentos!











Uf!, e agora, xa para a vindeira semana, comezaremos os materiais que servirán de guía no desenvolvemento dos procesos de ensinanza-aprendizaxe que levaremos a cabo ao longo do curso. Tranquiiilos, moooi tranquilos, pois nesta ocasión contaremos coa axuda de NUBA, a nosa mascota de aula que pronto coñeceredes.
Un saúdo e non esquezades que... o noso blogue se alimentará dos vosos comentarios!

PREPARADOS, LISTOS, XA!!!...

viernes, 3 de octubre de 2014

Metidos de cheo na intensa vida do cole dos maiores, e máis ou menos adaptados a este cúmulo de novidades, estes días máis que nunca, introducímonos na aprendizaxe das normas, hábitos e rutinas que rexerán a vida e a actividade cotiá da nosa aula.
En Educación Infantil, a posta en práctica dunhas rutinas, axúdanos a coñecer o contorno que nos rodea, superando os nosos medos e temores ao descoñecido, dándonos a oportunidade de anticiparnos ao que vai ocorrer despois e proporcionándonos a seguridade, tranquilidade e confianza necesarias para unha correcta adaptación e estancia na escola.
Queredes saber cal é a nosa secuencia rutinaria?... Pois velaí vai!
Comezamos a xornada escolar co momento dE entrada na aula que vivimos cada vez de maneira máis positiva, xa que no cole dos maiores está prohibido chorar,... seguro que axiña o conseguimos!
Quitamos as chaquetas, colgámolas no percheiro e intentamos poñer o mandilón, prestando especial atención no correcto abotoado dos botóns... uf, menuda odisea!...


Seguidamente, e co mandilón posto e máis ou menos abotoado, sentámonos na alfombra na zona da asemblea.
 
- ZONA DA ASEMBLEA -
Este espazo da aula, convírtese nunha zona na que temos que estar cos ollos e orellas abertas e coa boca pechada, moooi pechada para dar comezo á ASEMBLEA e con ela o ritual dos bos días, o saúdo aos compañeiros e compañeiras e ao profe e á elección do súper-encargado que se convertirá no protagonista de cada asemblea matinal.

- PANEL DA ASEMBLEA -
O súper-encargado elixirá a pegatina do mandilón do profe, 


revisará no panel do cole que neno ou nena falta, 

- PANEL FICHAXE AUSENCIAS E PRESENCIAS -
constatará o tempo atmosférico no panel de PIPO, o coello espacial, 


e iniciarase de xeito individualizado na escrita real e contextualizada de palabras significativas.


Asemade, tamén terá encomendada a función de ser o maquinista do tren e terá o privilexio de aprender xogando no rincón do ordenador unha vez que incorporemos esta rutina á nosa parrilla de clase.
Ademais, nestas asembleas matinais, falaremos acerca dalgunhas das actividades que levaremos a cabo durante a xornada ao tempo que lembramos o realizado o día anterior, prestando especial atención a aspectos vencellados coa lecto-escritura e a lóxica-matemática: revisamos no mandilón que letras temos no noso nome, escribimos o nome dos nenos e nenas que faltan ou palabras significativas do centro de interese que estemos traballando, contamos cantos compañeiros faltan, cantos son nenos, cantas son nenas, …
Este momento, ademais de dar inicio e final á xornada escolar, constituirá por si mesmo un elemento motivador para o desenvolvemento da linguaxe oral, xa que aproveitamos para facer partícipe ao profe dos nosos pequenos-grandes problemas, tentando progresivamente respectar as normas que rexen os intercambios lingüísticos.
Logo da asemblea, desenvolvemos as actividades de aprendizaxe, -amodiño, sen présa e traballando como maiores-, 

- ZONA DE TRABALLO EN MESA -
para antes do recreo, reservar un pequeno tempo para repoñer forzas co Momento da merenda.
Vedes que durante a mañá non paramos, pero aínda queda o máis divertido, o xogo libre e/ou dirixido nos RINCÓNS.

- EQUIPO VERMELLO -
- EQUIPO AZUL -
- EQUIPO VERDE -
- EQUIPO AMARELO -
Durante o período de adaptación, participamos en diversas actividades que serviron para descubrir e coñecer algúns dos xogos e xoguetes cos que disfrutaremos ao longo do curso. Pois ben, a partir desta semana, e xa distribuidos en equipos de traballo, cada día teremos asignado un rincón: xogo simbólico, biblioteca, expresión plástica e lóxica-matemática; espazos habilitados na aula con temáticas de xogo para todos os gustos.
Esta semana, ademais de todas estas rutinas, a nosa actividade cotiá diversificouse dalgún xeito tras a incursión no noso horario das actividades desenvoltas por Karina, Gemma, Belén, Divina e Carmen; as mestras especialistas de Inglés, Música, Psicomotricidade, Relixión e P.E.L.O.,... fantásticas!
Non paramos!... e o curso non acaba máis que de comezar. Sen lugar a dúbidas, o noso primeiro ano no cole dos maiores pinta ben, moooi ben... E para que non esquezades ningunha destas novidades, velaí vos deixamos un curso máis ao Caracol Ramón... o caracol máis sabichón!...


Un saúdo con sabor a pulpo sanfroilanceiro e non esquezades que... o noso blogue se alimentará dos vosos comentarios!