ESCULPINDO EMOCIÓNS!

Este curso, participaremos de maneira activa no desenvolvemento dun proxecto de investigación didáctico e pedagóxico de carácter teórico-práctico no que investigaremos aspectos vencellados co mundo da ARTE e das EMOCIÓNS.
Estes dous alicerces non os trataremos de maneira illada ou parcelada, senón que a posta en práctica do proxecto enfocarase de tal maneira que ambas se traballen baixo o prisma da complementariedade.

No que respecta á intelixencia emocional, destacar que as emocións acompáñannos ao longo de toda a nosa vida, así que é importante aprender a aceptalas sen esixencias, sen culpabilizarnos, intentando comprendelas e identificando a súa orixe.
Ademais, a través do traballo das emocións, propiciarase a consabida adquisición de aprendizaxes orientadas ao coñecemento, valoración e control do noso corpo, de cales son as súas posibilidades e limitacións de acción, da capacidade para utilizar con certa autonomía os recursos dispoñibles...etc

Por outro lado, e tendo en conta o outro alicerce sobre o que se sustenta o traballo de investigación: o mundo da arte, a través do estudo de distintas obras escultóricas -tanto autóctonas como internacionais- tentaremos, non só, ser conscientes de cales son os nosos sentimentos, pensamentos e emocións, senón que ademais, comprobaremos se somos capaces de expresalos a través das distintas formas de comunicación e representación que temos ao noso alcance: linguaxe gráfica, verbal, matemática, musical, corporal e, especialmente a plástica.
Así pois, empregaremos a Expresión Plástica como un medio e non coma un fin, para desta maneira, contribuir a ser cada vez máis autónomos nas nosas actividades habituais, adquirindo seguridade afectiva, emocional e persoal, e desenvolvendo as nosas capacidades de iniciativa e confianza en nós mesmos.

Para traballar todos estes aspectos, participaremos na posta en práctica de diferentes actividades metodolóxicas de aprendizaxe, empregando recursos didácticos deseñados para tal efecto.
As secuencias de aprendizaxe tomarán como punto de partida as celebracións que se suceden no calendario escolar, traballando en cada momento aquel sentimento que se da en maior grao en cada data de especial significatividade e establecendo relacións con obras escultóricas -de todos os tempos e de diferentes culturas- que, dalgunha maneira, transmitan ao espectador esa sensación ou sentimento, axudando a contribuir ao desenvolvemento da competencia cultural e artística.

Buff, sen lugar a dúbidas, a posta en marcha deste proxecto titulado: “Esculpindo emocións!” convértese nunha proposta de traballo que pode resultar un tanto ambiciosa; pero non temos de que preocuparnos, xa que contaremos coa axuda e participación dos nenos e nenas de Patricia, Mary, Alicia, Carmen, María e Lourdes, nenos e nenas doutros coles que, ao igual que nós, están entusiasmados coa idea.
Ah!!... Esquecíamonos; podemos contar tamén convosco?...

Un saúdo e non esquezades que... o noso blog se alimentará dos vosos comentarios!

UN MAGOSTO DIFERENTE...

Pois si, hoxe tivemos un magosto diferente, pero ollo, isto de diferente non implica, nin moito menos, que fose aburrido, xa que a pesar de que a choiva non quixera perderse a nosa festa e fixo acto de presenza ao longo da mañá, pasámolo fenomenal!
Foi unha semana "complicada", con moitos traspés e cun ritmo de traballo frouxo se temos en conta o de outras semanas, e é que xa sabedes que para nós calquera novidade que aconteza no cole afectános dunha sobremaneira, non vos podedes facer unha idea ata que punto.
En primeiro lugar, moi nerviosos, ilusionados, hiper-excitados... e todo o que poidades imaxinar elevado á máxima potencia, o profe foinos chamando para poñer a gorra-viseira elaborada ao longo destes días, por certo, un dos modelos máis comentados polo resto de profes do cole, quedaron abraiados do ben que debuxabamos... Estabamos moi moi guapos; e o profe?... Tamén!!!

Xa na asemblea levamos a cabo as rutinas de entrada: elección da súper-encargada, fichaxe de ausencias e presenzas, constatación do tempo atmosférico -hoxe Sandra tívoo doado... choiva!-, actividades de cálculo, de lecto-escritura... e conversas vinculadas co día de hoxe: o outono e os cambios que trae consigo no contorno natural e na vida das persoas.
Deste modo, aproveitamos as estupendas cestas que moitos dos nosos compañeiros e compañeiras trouxeron e que nos permitiron comprobar de primeira man algunha das súas propiedades en canto a cor, tamaño, textura... e que suscitaron curiosas e ocurrentes situacións. Todavía non entendemos como os tomates eran de cor laranxa. Estaban “caducados”, profe!

Logo, chegou o momento de ir pasando polas distintas estacións nas que se atopaban os xogos organizados, pero claro, a choiva, mudou un tanto a organización prevista -ti non estabas invitadaaaaaaa!!!- e, en lugar de realizar os xogos nos patios exteriores do centro, habilitáronse distintas dependencias de ambos pabillóns para disfrutar alí do tragacastañas -menuda puntería-, da culler e castaña -as caras de velocidade... o mellor!-, das carreiras de sacos -non faltaron os tropezóns e as caídas-, do magosto de cores -aquí deixamos a gorxa animando aos do noso equipo- e de coellos ao tobo -ao pandeiro quédalle pouco se seguimos dándolle con tanta forza-.

Xa na clase, máis tranquilos collimos as mochilas para merendar coma se dun día máis se tratase, pero... e as castañas?, onde estaban as castañas? O profe explicounos que estaban a piques de rematar de asalas e o cheiro que había no pabillón norte cando acudimos aos xogos o dicía todo, como ulía...

Mentres tanto, aproveitamos un anaco de tempo para realizar actividades de lecto-escritura coñecendo á Señora da Montaña, o M, e o que lle acontecera nun dos seus paseos polo bosque do País das Letras. Quedaramos intrigados e especialmente interesados na resolución da desaparición das súas fillas, as xemelgas N-Ñ...

E xa por fin, os nosos cestos coas castañas, unhas castañas que moitos de nos nin probamos porque como somos moi coitados, decidimos levarllas ás nosas mamás. E os papás?... Uff, eee, pois ninguén se lembrou deles, así que non comerán castañas.
Finalmente, un momento reservado para a expansión vital e a catarse; e a ritmo das nosas cancións preferidas movimos o esquelete con máis ou menos acerto, xa que claro, coma sempre, hai a quen lle gusta dar a nota e aproveitase para facer das súas: foi súper-divertido!!!
Sen lugar a dúbidas, un día especial, pero... as fichas?, cando facemos fichas profe???...
Un saúdo e non esquezades que... o noso blog se alimentará dos vosos comentarios!

SI, SI, SI..., O OUTONO XA ESTÁ AQUÍ!

Sabedes que para o vindeiro venres celebraremos no cole o magosto?... O próximo venres disfrutaremos, un curso máis, do magosto que os profes do noso cole están preparando para celebrar a data na que nos atopamos. Será un día intenso no que todos e todas participaremos, moi merecidamente, nos diversos xogos que se organizarán no patio e que tantas situacións divertidas propiciaron xa outros anos: o tragacastañas, o magosto de cores, as carreiras de sacos... seguro que non falta un!
Ao longo desta semana, realizamos diferentes actividades cuxo eixo motivador foi o outono, o centro de interese que estamos a traballar dende fai algúns días.
Así, coa axuda da nosa mascota, a abella Pepa, observamos os cambios producidos nas árbores, o colorido das súas follas, como pouquiño a pouco aparecen novos fenómenos atmosféricos que o encargado constata e rexistra no panel do tempo e que nos obrigan a cambiar a nosa forma de vestir e a empregar os obxectos apropiados a estas novas condicións climáticas: o paraugas, chuvasqueiro, chaqueta, botas de auga...
Asemade, tamén coñecimos algúns dos froitos representativos do outono: castañas, noces, abelás, améndoas, uvas, mazás, laranxas, peras... unha actividade que non fixo máis que lembrarnos da necesidade de comer froita debido aos beneficios que nos suministra para a saúde, aportándonos vitaminas e axudándonos a estar sans e a previr enfermidades... están riquíiiiiiiisimos!!!
A partir desta semana, ademais, organizarase en cada un dos pavillóns do cole, sendas exposicións de froitos do outono que nos permitirán comprobar de primeira man as súas calidades en canto á textura (liso-rugoso), así como tamén verificar se sabemos clasificar estes froitos en secos e carnosos. Para levar a cabo esta exposición contamos convosco. Unha vez máis... mil millóns de grazas!
Pero sen dúbida, as actividades que máis nos gustaron foron a elaboración do cesto que empregaremos o venres para as castañas e a gorra-viseira que, aínda que non nos fará moita falta, por iso do pouco que se deixa ver o sol ultimamente por Rianxo, estamos contando os días para lucila.
Nesta ocasión, ao ter xa 5 anos, optamos por elaborar un modelo único e personalizado e, lonxe de decorala coa castaña un curso máis, desta vez optamos por outro deseño: un debuxo do outono.
Cada un de nós, no espazo delimitado para tal efecto, plasmou o seu concepto de outono: non faltan as árbores ás que se lles caen as follas de cor marrón e amarela, os cogumelos, os paraugas e choiva, moita, moita choiva...
Para ver os cestos das castañas teredes que agardar ata o venres porque durante esta semana ultimaremos os derradeiros detalles; en cambio, o resultado dos debuxos das viseiras, velaí van...

Un saúdo e non esquezades que... o noso blog se alimentará dos vosos comentarios!

MOCHILAS VIAXEIRAS...

A partir do martes da próxima semana, introduciremos unha nova rutina que contará cunha periodicidade semanal. Xa están aquí de novo as “Mochilas Viaxeiras”!
A actividade da “Mochila Viaxeira”, está pensada para que, dende a biblioteca escolar, se leve a cabo unha actividade que vos implique, unha vez máis, ás familias nunha dinámica coa que se pretende unha colaboración na formación de lectores novos.
Así, nesta proposta de traballo contaredes cun papel importante ao servir de guías no correcto uso dos materiais e na aportación persoal ao “Caderno de Viaxe”.
Trátase dunha actividade totalmente voluntaria que consiste en que durante unha semana (de martes a martes) -isto di o profe que é moi importante que o teñades en conta para, deste xeito, non dilatar demasiado a actividade no tempo- cada un de nós, elexido segundo a orde do panel de fichaxe de ausencias e presenzas, levará a “Mochila Viaxeira” para a súa casa. Nela, atópanse o “Caderno de Viaxe” e diferentes materiais educativos relacionados coa lectura.
Durante esa semana na que a “Mochila Viaxeira” permaneza en cada unha das casas, podremos visualizar, manipular, interpretar, ler... os materiais que nela se atopan; ademáis, cada familia deberá consensuar unha temática determinada para que sexamos nós os encargados de plasmala no “Caderno de Viaxe”.
No “Caderno Viaxeiro”, non teremos límite de follas, e as temáticas que se poden abordar son múltiples... imaxinación ao poder!
Entre algunhas posibles ideas: textos de tradición oral (adiviñas, contos, lendas, retahílas, trabalinguas, cancións populares…), cartas, poesías, redaccións, debuxos, impresións e actividades levadas a cabo cos materiais da “Mochila Viaxeira” etc... todas elas servirannos de base para a asemblea matinal de cada martes.
Para que esta proposta de traballo se convirta nunha realidade que repercuta positivamente no noso proceso de ensinanza-aprendizaxe, resulta indispensable que sexamos nós os encargados de plasmar a temática no “Caderno de Viaxe”. De pouco ou nada serve unha folla estupenda e marabillosa da que pouco ou nada sabemos, debedes facernos partícipes e converternos nos verdadeiros protagonistas da actividade, do contrario a proposta de traballo carece de sentido.
O mércores, na asemblea matinal, o profe ensinounos os materiais que se atopan na “Mochila Viaxeira” e descubrimos moi ilusionados que non eran os mesmos que os do curso pasado... que guay!

Os materiais que levaremos na “Mochila Viaxeira” da nosa clase este curso serán:

• Busca los animales de la Tierra. Edit. Susaeta.
• Descubramos los castillos. Colección ¿qué?, ¿cómo?, ¿por qué?. Edit. Elfos.
• Las brujas. Colección Leo y Veo. Edit. Susaeta.
• O dragón voador. Colección Don Quixote e Breogán.
• CD de Planeta Hoobs. La aventura de aprender. Deportes.
• CD de Un País de Cuentos. Los hermanos Grimm. Mesita ponte. Juan el fiel.
• CD interactivo. Three in a tree. Edit. Oxford.

Nembargantes, si repetiremos co mesmo “Caderno de Viaxe”, e ao longo desta semana repasamos brevemente algunhas das páxinas realizadas cando estabamos en 4 anos.
Resultou curioso comprobar como a gran maioría lembraba, máis ou menos, a quen pertencía cada aportación, quen nos axudara na casa ou mesmo o título dalgún dos materiais que se atopan na “Mochila Viaxeira”.
Así que xa sabedes: ese conto que tanto nos gusta, ese libro de poemas que contén palabras fermosas, esas imaxes que tanto nos abraian, eses DVD´s que fan bailar ás pedras, unha película de debuxos animados, un libro que aborda aspectos relacionados cos temas que andamos a traballar… viaxarán connosco ata as nosas casas a partir do próximo martes.
Un saúdo “cos brazos abertos como as páxinas dun libro” e non esquezades que... o noso blog se alimentará dos vosos comentarios!

TERRORIFICAMENTE DIVERTIDO...

“Tumba por alí, tumba por alá, tumba, tumba, ja ja ja!!!” Por fin chegou o día de hoxe: o venres, día da semana no que celebramos no cole a festa do Samaín que noutros sitios lle chaman Halloween.
Como sabedes, curso tras curso, esta celebración marcou e segue marcando un momento importante do curso que, xunto a outros que vos iremos comentando no blog a medida que vaia avanzando o calendario, suscita unha gran variedade de actividades coas que, dende un punto de vista lúdico, traballamos e consolidamos aspectos vitais no noso proceso de aprendizaxe.
Así pois, xa dende o luns comezaron a chegar as primeiras cabazas decoradas coa axuda das nosas familias. Había cabazas de todos os tipos e para todos os gustos: vampiros, vaqueiros, princesas, morcegos, bolboretas, personaxes dos nosos contos favoritos... a exposición quedou sensacional!
Cada día, nas asembleas matinais explicabamos cal foi o seu proceso de elaboración e quen nos axudou a facela: primeiro había que baleirarlles as pepitas que contiñan, algo moi sinxelo ao que axudamos nas nosas casas.
Logo, viña o máis complicado, e dado o perigoso deste paso todos e todas deixámollo ás nosas familias, había que facer os ollos, a boca e o nariz para darlle vida á nosa cabaza.
Por último, o paso máis divertido e creativo: poñer os complementos á cabaza de tal xeito que lle deran un aspecto do máis arrepiante e o certo é que as que tiñan luz dentro quedaron... terrorificamente divertidas!
O xoves, fíxose, para as famlias, unha xornada de portas abertas para ver as exposicións de cada un dos corredores do centro. No noso caso, o corredor de Educación Infantil, encheuse de cabazas a ambos lados e os profes, decoraron as portas con elementos representativos desta data: cabazas, morcegos, esqueletes, bruxas...
Como, que non puidéchedes vir á exposición?... Pois velaí vai unha presentación coas cabazas da nosa clase, e unha vez máis, mil millóns de grazas ás familias, sen a vosa colaboración isto non sería posible...

Asemade, ao longo da semana levamos a cabo diferentes propostas de ensinanza-aprendizaxe que tomaron como eixo motivador o Halloween-Samaín.
Así, realizamos actividades de lóxica-matemática que traballaban aspectos relacionados coas series ascendentes e descendentes, a suma e a resta e a asociación de grafía e cantidade.
Tamén actividades de lecto-escritura como a lectura en gran grupo de contos reservados para esta época do ano tales como: El cumpleaños de Enrique (Edit. Edelvives) e Sonidos de Miedo (Edit. SM), que, a pesar de traballalos dende que tiñamos 3 anos, non cansamos de escoitar unha e outra vez.

Ademais, este curso, incorporamos a lectura do conto Corre corre, cabaciña (Edit. OQO) e o de A bruxa regañadentes (Edit. OQO). Foi moi curioso, escoitar o conto de Corre corre, cabaciña en Inglés (Run, pumpkin, run) da man dunha misteriosa e simpática bruxa que non era outra que a nosa teacher Karina... it was very fun, thank you teacher!

Pero a actividade que nos resultou especialmente divertida e creou situacións que axudaron a distender a atmósfera de traballo foi a de debuxar o noso propio monstruo. Tratábase dunha tarefa na que debiamos dar renda solta á nosa imaxinación, xa que lonxe do que estamos acostumados a debuxar, podiamos poñerlles, a estes extraños seres: dúas cabezas, tres ollos, dúas bocas, catro patas... e colorear cada parte do corpo da cor que quixeramos algo que creou situacións controvertidas. Os resultados, toooodos vosos. Que vos parecen?...

Finalmente e como recompensa polo traballo realizado ao longo da semana, o venres, despois do patio, hiper-ilusionados, puxemos o noso disfraz de esquelete e nerviosísimos comezamos a chamar polas cabazas ao tempo que o profe pechaba as persianas, non sen antes coller a un lugar reservado da clase a aqueles nenos e nenas aos que lles daban medo.

Resultou curioso comprobar como, a pesar de este curso ser os maiores de Educación Infantil, nesta ocasión foi a vez que máis de nós choramos sen atopar consuelo que nos aliviase. Aínda por riba, e cando a situación estaba máis ou menos controlada e nos dispoñiamos en fila polo corredor para dirixirnos cara o porche do pavillón dos maiores, volveron a saír de novo máis e máis maiores con máscaras e disfraces que daban moito medo e, a pesar de saber que eran nenos non atopabamos consuelo e chorabamos, chorabamos e chorabamos agarrados ao mandilón do profe...
Xa no baile que se organizou no porche do pavillón sur disfrutamos co resto de compañeiros e compañeiras das outras clases. Os nenos e nenas de 3 anos ían de cabazas e os de 4 anos de bruxas, as nenas, e de morcegos, os nenos. Estabamos requete-guapísimos e xa cun sorriso nos beizos disfrutamos máis ca nunca da festa de Samaín no cole.

Un saúdo e non esquezades que... o noso blog se alimentará dos vosos comentarios!

HORA DE LER...

A partir desta semana, reincorporamos unha rutina á nosa parrilla de clase: o préstamo bibliotecario, unha actividade cunha periodicidade semanal que suporá, do mesmo xeito que no curso pasado, un indiscutible recurso didáctico para o desenvolvemento lingüístico e para a consabida adquisición de técnicas vinculadas co proceso de lecto-escritura.
Trátase dun préstamo semanal (de xoves a xoves) que propiciará un sempre grato encontro co mundo dos contos e da lectura que crea un clima que resulta tan grato e estimulador para a aprendizaxe.
Ademais, esta nova rutina tamén nos servirá para familiarizarnos coa dinámica da biblioteca (normas, servizo de préstamo), para ilusionarnos cun ambiente propicio á lectura no ámbito escolar e familiar e tamén para contaxiarnos do entusiasmo dos libros como portadores dun mundo máxico, fantástico e marabilloso.

Ao longo de cada semana, coa axuda das nosas familias teremos que LER o conto comprendendo cal é o seu argumento xeral, xa que cada xoves, nomearemos un contacontos por rigurosa orde da casiña do panel de rutinas, que lerá de novo o conto na biblioteca do centro ao resto de compañeiros e compañeiras.
A través da narración dos contos aprenderemos a escoitar -un cometido que moitas veces se convirte en toda unha misión imposible-, a pensar, a adquirir un primeiro código moral, a ver as cousas cos ollos da imaxinación, estimulando a creatividade, o pensamento diverxente e o sentido crítico.
Neste curso, por iso de ser os maiores de Educación Infantil, perseguirase a LECTURA e non tanto a interpretación de imaxes, de ahí cos contos seleccionados para o préstamo estén escritos en letra maiúscula, incorporando ao longo do curso outros escritos en letra minúscula enlazada. De feito, gran parte de nós atopámonos nese momento no ca letra enlazada se convirte en algo que nos interesa dun modo especial e quen máis e quen menos comeza xa a trazar, moi timidamente, os seus primeiros grafemas en letra minúscula. Nembargantes, este luns, si ou si, comezaremos por fin co libro de lectura de: “O país das letras”; palabra de honor, profe?
Buffff, pero todo isto non remata aquí, pois ao ser este o curso no que nos convertemos nos maiores de Educación Infantil -non todo ían ser vantaxes, non?-, esta rutina semanal diversifícase.
Así, na medida do posible, cada semana traeremos cuberta, coa axuda das nosas familias, unha ficha de lectura na que se solicitan datos tales como o título do conto, o nome do autor ou o número de páxinas, e na que ademais deberemos dar renda solta á imaxinación e plasmar no lugar reservado para tal fin o relato argumental do conto nun debuxo.
O profe explicounos que ao finalizar o curso, con todas as fichas de lectura elaboradas en cada semana de préstamo realizaremos o noso primeiro “Dossier de Lectura”.
Sen lugar a dúbidas, trátase dunha tarefa total e absolutamente voluntaria, e a realización da ficha de lectura non é vinculante para participar no préstamo bibliotecario.
Ao longo desta semana, nalgunha das asembleas matinais, comezamos a buscar, especialmente ilusionados, os datos que se solicitan na ficha e, concienciados da necesidade de presentar un traballo o máis coidado posible, cunha enorme motivación e ganas, moooitas ganas, nos enfrontamos a esta tarefa. Unha tarefa, que se traduce nun alicerce máis no que sustentar o proceso de ensinanza-aprendizaxe que estamos levando a cabo en torno á lecto-escritura, o noso pequeno-gran reto para este curso e que si todos poñemos un pouquiño da nosa parte abofé conseguiremos... Contamos convosco!!!
Moito ollo ao blog, xa co vindeiro xoves teremos algo polo que estar súper-mega-hiper contentos...
Un saúdo e non esquezades que... o noso blog se alimentará dos vosos comentarios!

RIANXO: O MAR FEITO TRADICIÓN.

Esta semana tivo lugar a inauguración oficial da biblioteca do noso centro para este curso escolar e, como non podía ser doutro xeito, dende o “Equipo de Biblioteca” propuxéronse unha serie de dinámicas na que nos, unha vez máis, xogamos un papel indiscutible; comezaremos polo principio...
Neste 1º trimestre, dende a biblioteca decidiuse traballar un eixo temático intimamente vencellado coa vida da nosa vila, con Rianxo, pois ao longo deste trimestre traballaremos o mar, un elemento cunha carga especialmente significativa na nosa vila ao converterse nunha fonte de ingresos para moitas das nosas familias.
Á nosa clase, tocounos acudir ao acto de inauguración o xoves 14, pero os días previos levamos a cabo un intenso traballo na clase, pois para ese día debiamos ter cumpridos varios cometidos e así, poñer o noso graniño na dinámica proposta.
En primeiro lugar, tivemos que decorar un personaxe que ben podía estar sacado dun dos nosos contos preferidos. Tratábase dunha galiña que debiamos personalizar ao noso gusto para o que empregariamos distintas técnicas e materiais de expresión plástica, así que... imaxinación ao poder!!!
Unha vez máis, resultou grato comprobar como as pequenas cousas convírtense na nosa aula en algo importante creando un ambiente festivo que tan grato e estimulador resulta para o noso aprendizaxe, é algo así como un sopro de aire fresco que contribúe a distender a atmósfera despois de tanta actividade intelectual.
As técnicas e materiais aportadas na asamblea foron moitas e moi variadas, había galiñas para todos os gustos: “por que non lle pegamos papeliños de cores?”, “non, mellor purpurina brillante ou boliñas de plastilina”, “eu creo co mellor sería…”, vamos que estamos feitos uns auténticos artistas.
Despois de poñer en común distintos modos de personalizar a nosa galiña decidimos, de forma máis ou menos consensuada, empregar materiais tales coma ceras plásticas, plastilina, papel celofán e airon-fix e o certo é que a galiña resultante nada tiña que ver co modelo do principio, mirade, mirade…

Tomando como elemento motivador a galiña xa personalizada, agora tocaba poñerlle un nome e inventar o título dun conto no que esta se convertera en protagonista; así que todos e todas sentados na asemblea comezamos a pensar en distintos nomes e historietas divertidas para o noso personaxe: galiña Piruleta, Cotofina, Saca-huevos, Come-Come... pero finalmente nunha votación un tanto reñida, decidimos poñerlle de nome a "Galiña Tiruleca", si si, está ben escrito a nosa Galiña chámase TIRULECA.
A historia resultou máis sinxela e axiña, dunha forma organizada, comezaron a saír diferentes ideas. Tras eliminar as máis violentas nas que a galiña acababa pouco menos que nunha pota ao lume ou cazada por un cazador con machada incluida, escribimos no encerado: “A Galiña dos ovos de chocolate”, interesante elección que rapidamente decidimos reflexar na composición do personaxe mediante a estampación do noso dedo impregnado en témpera de cor marrón e branca, xa ca nosa galiña era moi especial e poñía deliciosos ovos de chocolate negro e branco.

Tamén ao longo da semana, o rincón da biblioteca da nosa aula cambiou os nosos libros de prelectura de sempre por contos que trouxemos das casas e cuxo denominador común era o mar e que propiciarán, no momento adicado en cada xornada ao xogo libre e/ou dirixido nos rincóns, descubrimentos, aprendizaxes e coñecementos varios sobre a vida no fondo mariño.
O xoves, tocaba facer a posta en común na biblioteca do centro e perfectamente ataviados como mariñeiros e mariñeiras -estaban todos e todas requete-guapísimos-, dirixímonos cara a biblioteca.

Antes de entrar, unha parada obrigada: a porta da nosa biblioteca, que se establece como unha chave máxica que nos permite a entrada a un mundo distinto; o mundo da fantasía, da imaxinación e das sorpresas.
No mural, rapidamente descubrimos a mensaxe que transmitía, pois amósase como imaxe central unha nena lendo da que lle saen distintos personaxes fantásticos: princesas, trasnos, bruxas, unicornios... e letras, moooooitas letras. Sen dúbida, a ilustración convírtese nunha invitación a entrar e vivir as aventuras que lles acontecen aos personaxes dos contos e relatos que nela se atopan, un estímulo que se traduce en motivación e inquedanza por aprender a ler e así non necesitar dos adultos para revivir eses fantásticos e marabillosos relatos dos nosos personaxes de ficción preferidos.



Xa dentro, lembramos un curso máis as normas de obrigado cumprimento para todos e todas cada vez que entramos na biblioteca facendo especial fincapé neso que sabedes que tanto nos gusta: falar. Logo de maneira organizada, puxemos o nome da nosa galiña, o título do conto e á Galiña Tiruleca nas caixas dispostas para tal efecto na parte central da biblioteca, non sen antes observar todas e cada unha das obras de arte que nela xa se atopaban, unha proba palpable do grao de compromiso e traballo en equipo adquirido polo profesorado do centro.



Finalmente, e para cerrar este acto de inauguración, o profe puxo no retroproxector existente na biblioteca o filme titulado "Fantasía 2000" de Walt Disney, centrando a proxección máis concretamente no extracto no que se mistura e vencella unha peza musical clásica coa vida existente no fondo mariño -The Pines of Rome- e que velaí vos deixamos para que poidades disfrutar tantas veces como queirades.

Un saúdo e non esquezades que... o noso blog se alimentará dos vosos comentarios!