Bienvenido

A PANTASMA HU.

viernes, 3 de noviembre de 2017

Estes días vivimos o noso primeiro Halloween-Samaín no cole dos maiores e sen lugar a dúbidas resultou... espeluznantemente divertido!
Para comezar, que mellor xeito de introducirnos nesta celebración que a partir da lectura de varios contos: El cumpleaños de Enrique (Edit. Edelvives) e Sonidos de Miedo (Edit. SM).
A partir da lectura de ambas historias, mergullámonos nun universo onde as cabazas, bruxas e pantasmas, convértense en protagonistas indiscutibles que, lonxe de causar estupor, suscitan tanta curiosidade e fascinación.
Así pois, da man da pantasma Hu, Lucía, Jorge e Eduardo, celebramos o aniversario de Enrique que cumpría nada máis e nada menos que... 400 anos! Axiña empatizamos coa pantasma Hu, pois ademais de non gustarlle iso de asustar aos demais, é a pantasma máis medoñenta que endexamais se viu nas historias pantasmagóricas de todos os tempos... incrible!

El cumpleaños de Enrique (Edit. Edelvives)
Algo similar ao de Ruperta, a cabaza que situamos nun espazo privilexiado da aula para decatarnos que se lle daba a luz do sol, non paraba de moverse... cousa de encantamento!


Do mesmo xeito empregamos as TICs para coñecer e valorar tradicións representativas desta celebración como a do “Truco ou Trato” propia doutros países. Nesta ocasión partimos dun capítulo dos Little Einstein, onde ademais de aprender curiosidades sobre distintos instrumentos musicais, memorizamos, mimamos e dramatizamos a canción de “Truco o Trato”... amazing! Tamén disfrutamos -uns máis que outros- da curta Pet of Drácula (La mascota de Drácula), onde non sabemos exactamente si é a música de tensión ou o protagonista o que fai que máis dun pase medo, moooito medo…
E aínda quedaba o mellor, un aparello con sons de medo que nos serviu para comprobar se eramos quen de adiviñar de que se trataba en cada caso. Algúns sons estaban doados, eran similares aos sons que aparecen no conto de Sonidos de Miedo (Edit. SM), pero outros… canta imaxinación!

Sonidos de Miedo (Edit. SM)
Asemade, e por se todo isto fose pouco, dende o centro solicitouse a colaboración das familias para a elaboración das cabazas. Había cabazas para todos os gustos: dende vampiros, morcegos, mouchos e piratas, ata cabazas baby con chupete incorporado... que sorpresa!... mil millóns de grazas, familias!


Proba irrefutable destas obras de arte, o diploma co que nos agasallou a teacher Pili no salón de actos do cole... It was very fun, thank you teacher!


Unha vez comentadas nas asembleas matinais polos donos e donas de cada cabaza o seu proceso de elaboración, quen lles axudou, que materiais empregaron..., colocamos as cabazas en ringleira no corredor... abofé que semellaba unha escola encantada coma o castelo no que vivía Enrique!
Incluso, unha asemblea resultou aterradora coas luces apagadas e a luz que saia dunha das cabazas que traia luz eléctrica no seu interior... fascinante!


Truco ou trato?... Xenial!... a editorial de MUNA agasallounos cunha piruleta sen gluten que viña nun cestiño idéntico ao dos Little Einteins… que coincidencia!


Isto, e a canción titulada: Noche de terror, foi o mellor colofón duns días… terrorificamente divertidos! HA HA HA...


Un saúdo e non esquezades que... o noso blogue se alimentará dos vosos comentarios!

CON AIRES DE FESTA...

viernes, 27 de octubre de 2017

Menuda sorpresa nos agardaba esta semana, pois nada máis e nada menos que hoxe venres 27 de outubro celebramos... 3 aniversarios!... Si, si, no cole dos maiores terán cabida a celebración dos nosos aniversarios que, dado o cúmulo de situacións que provocan no noso pequeno-gran mundo, converteranse en experiencias didácticas cun enorme potencial educativo. 
Nestes primeiros aniversarios mensuais do mes de outubro, foi a quenda de GAEL, MARTÍN C., SOFÍA e ÁNGEL que, convertidos en todos uns súper-maiores de 3 anos, fixeron de anfitrións no desenvolvemento das rutinas que levaremos a cabo a medida que o tren dos aniversarios da clase vaia avanzando ao longo do curso.
Como?... que non sabedes que na clase temos o tren dos aniversarios?... No espazo por excelencia da nosa aula, presidindo a asemblea, contamos cun tren onde cada vagón se corresponde cun mes do ano e onde as nosas fotografías están ordenadas atendendo á nosa data de nacemento. A partir deste panel, diariamente, logo de escribir a data de xeito convencional no encerado e nas ruletas dispostas no panel de rutinas, cantamos e mimamos a canción dos meses do ano que son 12...


Así pois, esta celebración por ser a primeira, resultou especial, descubrindo a secuencia rutinaria que seguiremos na celebración dos aniversarios que teñamos durante o curso, atentos...
En primeiro lugar, e para que os homenaxeados se sentisen os verdadeiros protagonistas do evento, xa a primeira hora da mañá, inmediatamente despois do ritual da asemblea matinal, MARTÍN C., SOFÍA e ÁNGEL puxeron cadansúa coroa na que figuraba nun lugar visible o número 3, os anos que cumprían os nosos cumpreañeiros. Tratábase dun día diferente para eles... que contentos estaban!


Xa no tempo que habitualmente adicamos ao momento da merenda, disfrutamos do ritual dos aniversarios. Sen perder detalle, xuntos vivimos o momento estrela desta rutina, un dos momentos que conta con máis significado para nós: o traspaso da foto dos cumpreañeiros da tarta de 2 anos para a tarta de 3 anos, foi un momento sensacional e co que todos e todas estabamos expectantes, encántanos setirnos súper-maiores!... 



















Deste modo, cada cumpreañeiro colleu amodiño da tarta de 2 anos a súa foto e pegouna na tarta de 3 anos, decatándonos que na tarta de 2 anos quedan as fotos de 7 compañeiros: no mes de novembro, JAVIER & PABLO F., e no mes de decembro de BELTRÁN, NABIA, VALERIA, ALICIA e SIRA, eles serán os próximos en cumprir anos; paciencia...
Seguidamente, aprendemos e cantamos a canción de “Tengo 3 años”, a primeira vez timidamente para logo mimar e dramatizar cada acción...


Finalmente, para rematar, e para sentir se cabe máis que todos e todas formamos parte dun grupo, un abrazo enorme entre os 25 para os 3 cumpreañeiros de novembro... moitísimos parabéns!



Isto, e a purpurina que MARTÍN C., SOFÍA e ÁNGEL refregaron pola cara, resultou o mellor dun día de festa no cole... este cole si que mola!


Un saúdo e non esquezades que... o noso blogue se alimentará dos vosos comentarios!

ARTE POR TODAS PARTES!

viernes, 20 de octubre de 2017

A expresión plástica xoga un papel indiscutible en Educación Infantil, constituíndo unha das linguaxes con maiores posibilidades de expresión que nos serve para comunicar aspectos da nosa vida cotiá, estimular e potenciar a imaxinación, curiosidade, o pensamento crítico, creativo, a exploración e experimentación, a sensación, percepción...
Así pois, o mércores participamos activamente nun obradoiro artístico na aula de Educación Artística da Facultade de Maxisterio a través do cal creamos e recreamos diferentes esculturas a partir de materiais de desfeito e refugallo.
O certo é que xa estabamos avisados que acudiriamos a un aula distinta con profes que, lonxe de ser os que actúan semanalmente no grupo, non coñeciamos, ni tan sequera os coñecía o profe. Deste xeito, máis expectantes que nunca, establecemos unhas normas básicas para a actividade: control de esfínteres, respectar a quenda, escoitar con atención aos xefes da actividade...
Xa o mércores, desenvoltas as rutinas de entrada -prendas de abrigo e mochila no percheiro- e os rituais da asemblea -desta vez a súper-encargada foi IRENE-, organizámonos no tren de saída para converternos... en pequenos-grandes artistas!...
O momento de acollida non puido resultar máis apropiado, comezamos coa escoita activa e visionado do conto: El museo de Tronquito (Edit. Nórdica Libros).


Sen perder detalle da actitude entusiasta de Tronquito e do seu afán por coleccionar todo tipo de obxectos, achegámonos ao museo como espazo de ocio que serve para conservar as obras expostas de diferentes artistas.


Posteriormente, tocaba poñerse mans á obra e axiña nos organizamos en equipos de traballo para interactuar de xeito libre cos materiais alí dispostos.
Había unha mesa con papel de aluminio como o que moitos traemos na merenda. Arrugamos, dobramos, rachamos... e, sobre todo, pintamos, pintamos e pintamos con rotuladores fluorescentes e con pincel e témpera de cor fucsia... que interesante!


Noutro espazo, había pasta para modelar de cor branca, que unha vez seca queda dura como a parede. Aquí amasamos, cortamos, fixemos ruliños, bolas, formas impresas con paus, ramas de árbore, pedras... quen máis e quen menos logrou darlle volume á súa obra como un auténtico escultor... fantástico!



Tamén inventamos con caixas e rolos de papel de diferentes tamaños e grosores, completando a nosa creación con cintas adhesivas de cores variadas: negra, vermella, verde, azul e amarela... bonitos resultados!


Con este ambiente tan propicio para a estimulación da imaxinación e creatividade, observamos, identificamos, coñecemos e diferenciamos propiedades e cualidades de obxectos cotiás, decatándonos que hai... arte por todas partes!


Resultou un tempo de traballo individualizado no que cadaquén decidiu cando estaba rematada a súa produción para, e a modo de actividade final, catalogar as obras no museo que se creou nun dos recunchos da aula.


Para rematar, os profes de Maxisterio déronnos unha entrada para pasar a contemplar as creacións aportadas polo grupo... canto artista concentrado por metro cadrado!     


Un saúdo e non esquezades que... o noso blogue se alimentará dos vosos comentarios!